De avond bestond uit twee opnamesessies en twee pauzes. In de zaal was een projectiedoek opgehangen en in de foyer stonden enkele monitoren. Elke bezoeker kreeg met zijn toegangsbewijs een Memory-speelkaart met een Digimon-afbeelding uitgereikt.Vanaf de start van de radio-opnames en verder gedurende de gehele avond attendeerde de projectie van de afbeelding van een Memory-kaart degene uit het publiek die dezelfde andere kaart in bezit had gekregen de zaal te verlaten zoals voor aanvang aan het publiek was meegedeeld.
     >>>

De tijdens de radio-opnames ‘opgeroepen’ toehoorders werden elders in het gebouw in een neutraal decor op zwartwit polaroid materiaal gefotografeerd.Voor de foto werd hen gevraagd zich te concentreren op de volgende situatie: u loopt door het bos, wordt verrast door het geluid van een opmerkelijk zingende vogel en houdt de pas in om beter te kunnen luisteren: Hoe is dan uw houding? Vervolgens werd de gefotografeerde bezoeker verzocht de voortgang van het gesprek in de zaal samen te vatten vanaf het moment dat de voor hem
gefotografeerde de zaal verliet. Steekwoorden, een bijzondere zinsnede, de kern van een gedachte.     >>>

** Deze portretten geven als verzameling de visuele getuigen van het gesprek weer. De volgorde is belangrijk om de voortgang van de avond en van het gesprek te kunnen reproduceren en aldus te kunnen volgen. De genoteerde teksten en zinsnedes geven een weerslag van die voortgang. inderdaad, het gesprek was door de toehoorders reeds
geïnterpreteerd, evenals dat zal gebeuren in de hoofden van alle luisteraars straks bij uitzending.    >>>

De tijdens de montage/pauze opgeroepen personen werden in hetzelfde decor en op hetzelfde materiaal gefotografeerd. Hen werd gevraagd zich op de volgende situatie te concentreren: u bevindt zich in de grotten van Han zonder uw lievelingsmuziek, maar omdat geen dag zonder uw muziek kan heeft u een gettoblaster meegenomen: Hoe draagt u deze radio en/of hoe luistert naar dit apparaat op deze van alle omgevingsgeluiden buitengesloten plek? Hierna werd de gefotografeerde persoon een strikt persoonlijke vraag gesteld die niets met het gesprek en de opnames vandoen had maar alles met hemzelf. De ‘anonieme’ getuige van het radiogesprek is hier in een individu geworden.      >>>

the heroes

the makers